Güce değil zekâya dayanan
kötü adamlardan bir diğeri. Nedir, onunki kıyıcılıktan uzaktır, hem zekâsı hem
kötü adamlığı.
Diğerlerinin arasında ne
işi olduğunu anlamayan, kendi yaptıkları dâhil kötülüklere istikrah ifadesiyle
bakan bir yüzdür karşımızdaki. Çamurdan kaleler yapan veletlere sorgulayarak
bakan apartman çocuğu: sorguladığı çamura bulanmaktan çok oyunun kendisidir.
Mektep medrese görmüş,
hariciye memurluğundan men edildiği için kötülük etmeye başlamıştır sanki, kim
bilir, belki gerçekten öyledir. Zarafetin karikatürü olarak, ayrıksılığını göze
sokarak dolanır önümüzde.
Gelgelelim, düpedüz
beceriksizdir, Bizans’ta soylu olduğunda da, evrenin dibindeki bir gezegende
profesör olduğunda da.
Beceriksizlik giderek
iktidarsızlığa dönüşür, ya da, zaten iktidarsız olduğu için beceriksizdir. Bu
yüzden iyi adamlar âleminde tutunamayıp saf değiştirmiştir ama yeni âleminde de
yükselemeyecektir.
Desise peşinde helak olan
ama arzularını tatmin edemeyen bir adamdır, neden denirse, fularını düzeltmek
için yapacaklarını erteler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder