KÖTÜ ADAMLAR GÜLDESTESİ - 12

Uzun bir hikâye: Ayhan Işık bıyıklı pırlanta gibi bir delikanlının, değil Cüneyt Arkın gibi bir iyi adam efsanesi, Kemal Sunal karşısında bile dize gelen bir kötü adam müsveddesine dönüşmesi.

Hikâyenin kat ettiği yol boyunca öyle örselendi ki kendisine pek yaraşan küstahlığı bile safra sayıp attı ve mütevekkil, yorgun ve üflesen devrilecek bir karikatüre benzedi.

Oysa yürek söken bir Kazıklı Voyvoda’ydı, daha öncesinde en afili sigara tüttüren gazino sahibi. Kenar mahallenin bıçkın tornacısı rollerini Eşref Kolçak’tan alamayınca karşı yakanın takımına transfer olmuş, kötü adamlar âleminin kralı olarak arz-ı endam etmişti.

Acımasızdır bu topraklar, kötü adamların kralı olacaksan kral kalacaksın her daim: Yaşlanmayacaksın, yüzünde çizgiler belirmeyecek, kamburlaşmayacak sırtın, ellerin titremeyecek ve en önemlisi alışmayacaklar sana, kanıksamayacaklar. Mümkün mü?

Şaban’ın karşısına çıkartılan kötü adam, Kazıklı Voyvoda’nın gölgesi bile değildir, hatta kötü adam bile değildir. Eski günlerin hatırına, boğaz tokluğuna yerleri silmesine izin verilen, ancak akranlarının hançerelerinden kopan bir ahla tanıyabildiği kocamış sirk yıldızıdır karşımızdaki.

Her köşeden bir kötü adamın fırladığı, eski günlerde dudak uçuklatan kötülük âlemlerinin geçer akçe olarak sunulduğu, müessif fiillerden mürekkep günümüz dünyasında, kötü adamın anlamı ne olabilir?

Kötü adamlar âlemi uzak bir memlekettir şimdi, o tekinsiz alacakaranlığına bile sıla hasreti çekilen.