Yalınkat bir kötülük
onunki, nerdeyse tek bir fiil ve handiyse tek bir görüntüden oluşan: Tecavüz
eder ve ot üfler, gerisi sadece alamet-i farikası haline gelmiş bir sırıtmadır.
Tecavüz fiili tüm
coğrafyaya şamildir ama ot üfleme, nedendir bilmem, şehirli imgesine yapışık
kalmıştır. Bu yüzden, kötü adamımız kasabalı bile olamaz, hatta şehirlinin orta
sınıfına bile içkin değildir: Sıradan izleyici gözünde, büyük şehirliye dair ne
kadar kötü imge varsa cisimleşmiş olarak karşımızdadır.
Çalışmaz, talebelik etmez,
yoz bir virüs olarak gövdesini dolaştırır. Asla büyük organizasyonlarda emir
vermez, veremez, hatta emir bile alamaz: Tek bir kötülük için elde tutulan yedek
oyuncudur her daim.
Tecavüz deyip geçmemeli,
sayısız yöntemi vardır. O tek yöntemin adamıdır oysa: Savunmayı zorla yıkmayı
sever, fiziksel şiddete bağımlıdır, gel gör ki, erkekler arasındaki şiddet
evreninde en ihmal edilen öğedir.
Yine de önemlidir, çünkü
kötü adamlar âleminde tecavüzcüler zincirinin son halkasıdır, söz konusu
hanedan onunla bitmiştir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder