Tarkovski’den bir mesel:
Bir grup insan, ihanetlerinin cezası olarak kurşuna dizilecektir. Bir hastanenin duvarı dibinde, bir çamur birikintisinin içinde bekleşiyorlardır. Mevsim sonbahardır. Ölüme mahkûm bu insanlara paltolarını ve ayakkabılarını çıkartmaları emredilir. İçlerinden biri, bu emir üzerine gruptan ayrılarak yırtık çoraplarıyla uzun süre çamurda gezinir. Amacı, bir dakika sonra kullanamayacağı paltosu ve çizmesini koyacak kuru bir yer bulmaktır.
Tarkovski’den ikinci mesel:
Yola düşen bir adamın bacakları üzerinden bir tramvay geçer. Taşıyıp bir duvar dibine dayarlar. Adam çevresini saran meraklıların utanmaz bakışları altında cankurtaranın gelişini beklemeye başlar. Bir ara dayanamaz, pantolonunun cebinden bir mendil çıkartarak ezilmiş bacağını örter.
Her insanın baktığı çayır başkadır diğerinden.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder